Weronika Zarzycka

Ukończyłam jednolite studia magisterskie z psychologii na Uniwersytecie Opolskim, ze specjalnością kliniczną, a także zdobyłam przygotowanie pedagogiczne. Następnie ukończyłam studia podyplomowe z psychoonkologii klinicznej na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym oraz roczny kurs interwencji kryzysowej.

Obecnie jestem psychoterapeutką poznawczo-behawioralną (CBT) w trakcie całościowego szkolenia psychoterapeutycznego, obejmującego również podejścia trzeciej fali CBT. Rozwijam swoje kompetencje w pracy z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi, szczególnie w obszarze trudności emocjonalnych, kryzysów, zaburzeń lękowych, obniżonego nastroju, relacji oraz psychoonkologii.

Jestem certyfikowaną trenerką Treningu Umiejętności Społecznych I i II stopnia, trenerką bajkoterapii oraz trenerką oddechu. W swojej pracy, tam gdzie jest to zasadne, łączę podejście psychologiczne i psychoterapeutyczne z pracą
z oddechem, ciałem oraz regulacją napięcia.

Jestem członkinią Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej, Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego oraz Wielkopolskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego. Regularnie uczestniczę w kursach
i szkoleniach dotyczących m.in. psychoterapii, pracy z traumą, interwencji kryzysowej, uzależnień behawioralnych oraz zdrowia psychicznego dzieci
i młodzieży.

Swoją pracę regularnie poddaję superwizji, dbając o jej jakość, bezpieczeństwo
i zgodność ze standardami etycznymi.

Doświadczenie zawodowe zdobywałam jako psycholog
w placówkach oświatowych i poradni psychologiczno-pedagogicznej, a także podczas praktyk w Klinice Transplantacji Szpiku, Onkologii i Hematologii Dziecięcej „Przylądek Nadziei” we Wrocławiu. Dzięki temu pracuję zarówno
z dziećmi i młodzieżą, jak i osobami dorosłymi, uwzględniając nie tylko zgłaszane trudności, ale także ich kontekst rodzinny, zdrowotny i życiowy.

Prywatnie lubię rzeczy, które pozwalają mi zwolnić i być bliżej siebie. Kocham śpiewać, słuchać muzyki i czytać książki. Bardzo lubię też chodzić na grzyby, spędzać czas w naturze i tworzyć treści psychoedukacyjne, dzięki którym mogę przekładać wiedzę psychologiczną na prosty, codzienny język.